[sg_popup id=1756]
هنرهای برجسته ایرانی

اسپند بافی (Harmal weaving)

اسپند بافی
نوشته شده توسط فرشاد جعفرزاده

اسپند بافی سنتی معمولا به دو فرم لوزی یا قندیلی تهیه می شود که فرم لوزی آن تداعی کننده ی چشم بوده و رشته های آویزان در اضلاع پایین لوزی همان مژه های چشم است.

اسپند بافی

از صنایع دستی تزیینی ایران ” اسپند بافی” نام دارد. محصولی ساده و بدوی است، که با مواد اولیه ی بسیار ارزان قیمت ساخته می شود، و این صبر و هنر زنان و آرایه های اصیل و زیباست که بر آن نقش می بندد و برارزش افزوده آن تأثیر می گذارد.

اسپند بافی

روش تهیه

برای تهیه ی این فرآورده باید دانه های اسپند خشک شده را در اواخر بهار جمع آوری کرد، زنان برای جمع آوری اسپند به صورت گروهی به صحرا می روند، آنها را با ساقه می چینند و در دسته های کوچک تر بسته بندی کرده و به دیوار آویزان می کنند تا رطوبت خود را از دست بدهد. سپس دانه ها (میوه گیاه) را از ساقه جدا کرده و با ابزار بسیار ساده یعنی سوزن آنها را مانند دانه های تسبیح به نخ می کشند و با سلیقه، اشکال مختلفی را خلق می کنند.

اسپند بافی

مواد اولیه

مواد اولیه، دانه های اسپند و نخ بوده که از چوب حصیر و مقوا جهت زیر کار استفاده می شود. در ادامهجهت تزیین بیشتر از منجوق، مروارید، نخ های کنفی، نوار جاجیم، نخ كانوا، آیینه و … نیز استفاده می شود.

اسپند بافی سنتی

در فرهنگ عامه برای دفع چشم زخم و ساخت آویزهای کاملا سنتی از آن استفاده می کنند، که به این هنر اسپند بافی می گویند. اسپند بافی سنتی معمولا به دو فرم لوزی یا قندیلی تهیه می شود که فرم لوزی آن تداعی کننده ی چشم بوده و رشته های آویزان در اضلاع پایین لوزی همان مژه های چشم است. استفاده از اسپند برای رهایی از چشم زخم از جمله آداب و رسوم سنتی است که ریشه در فرهنگ کهن و آیین ایران دارد و در حال فراموشی است. در حال حاضر اسپند علاوه بر آویز، استفاده های کاربردی دیگری همچون ساخت تسبیح، تزیین بدنه ی گلدان ها، لیوانهای تزیینی و … نیز دارد.

اسپند بافی گروه صنایع دستی چوبی و حصیری استان: خراسان جنوبی – اصفهان (ابیانه کاشان)

درباره نویسنده

فرشاد جعفرزاده

دیدگاهتان را بنویسید